Czy francuski jest trudny? Jak pokonać bariery w nauce?

Spis treści:

Zastanawiasz się, czy język francuski jest trudny? Wielu początkujących obawia się skomplikowanej wymowy czy zawiłej gramatyki. Jako eksperci z Centrum Języka Francuskiego VOILA rozwiewamy te wątpliwości. W tym artykule sprawdzamy, z jakimi wyzwaniami najczęściej mierzą się Polacy, jak skutecznie je pokonać i dlaczego nauka francuskiego jest prostsza, niż myślisz. Zaczynamy?

Francuski nie jest najtrudniejszym językiem świata

Zanim przejdziemy do wyzwań, warto obalić pewien mit: francuski nie jest najtrudniejszym językiem świata. Co więcej, dla Polaków ma on wiele elementów ułatwiających start. Dzielimy z francuskim mnóstwo tzw. internacjonalizmów (słów o wspólnym pochodzeniu, jak télévision, banque czy restaurant). Mamy też podobny zasób samogłosek nosowych (ą, ę), co daje nam ogromną przewagę nad wieloma innymi narodowościami.

Oto lista kilkunastu francusko-polskich internacjonalizmów, czyli słów o wspólnym pochodzeniu, które brzmią i znaczą niemal to samo w obu językach:

l’hôtel – hotel,

le cinéma – kino,

le café – kawa / kawiarnia,

le bagage – bagaż,

le garage – garaż,

la plage – plaża,

l’adresse – adres,

le numéro – numer,

la musique – muzyka,

la culture – kultura,

le parfum – perfumy,

le chef – szef,

le billet – bilet,

la couleur – kolor,

le dessert – deser.

Wymowa to muzyka dla uszu i wyzwanie dla aparatu mowy

Wymowa francuska to zazwyczaj pierwsza bariera, na którą trafiają kursanci na poziomie A1. Z czego to wynika? Francuski brzmi bardzo melodyjnie, ale wymaga od nas użycia mięśni twarzy w sposób, do którego nie jesteśmy przyzwyczajeni. Główne trudności to:

  • samogłoska „e” w wielu odsłonach – w języku polskim mamy jedno „e”. We francuskim spotykamy „e” (nieme), „é” (zamknięte), „è” (otwarte) czy „ê”. Zła wymowa może zmienić znaczenie słowa,
  • dźwięki, których nie ma w polskim – słynne francuskie „r” (wymawiane gardłowo) czy samogłoska „u” (dźwięk pomiędzy polskim „u” a „i”),
  • łączenia międzywyrazowe (liaison) – słowa nie są wymawiane w izolacji, ale łączą się w płynne bloki dźwiękowe.

Jak pracować z wymową?

  1. Słuchaj i naśladuj. Otaczaj się językiem. Słuchaj podcastów, francuskiego radia i muzyki.
  2. Przesadzaj z artykulacją. Na początku ćwicz przed lustrem, mocno zaokrąglając usta.
  3. Nie bój się błędów. Twoje francuskie „r” nie musi być od razu idealne. Zrozumienie komunikatu jest ważniejsze niż perfekcyjny akcent.
  4. Zrób kurs fonetyczny na Akademii VOILA. To kurs do samodzielnej pracy w domu, przygotowany przez jedną z naszych lektorek, która pomoże Ci pracować nad poprawną wymową. 

Ortografia. Przepaść między pisownią a wymową

Dlaczego Francuzi piszą beaucoup, a czytają po prostu [boku]? Rozdźwięk między ortografią a wymową to zmora wielu Polaków. Wynika on z historii języka – pisownia zatrzymała się w rozwoju wieki temu, podczas gdy wymowa wciąż ewoluowała. W efekcie po francusku nie czytamy połowy liter na końcu wyrazów.

Dlatego, zamiast uczyć się literowania każdego słowa, ucz się wzorców graficznych (np. końcówka -eau to zawsze dźwięk [o]). Pisząc, literuj sobie wyrazy „po polsku” w myślach – to zabawna, ale niezwykle skuteczna technika zapamiętywania (np. oiseau jako o-i-s-e-a-u).

Gramatyka. Logiczna struktura z drobnymi pułapkami

Francuska gramatyka na początku (poziomy A1-A2) wydaje się prosta. Zdania mają jasny szyk (Podmiot + Orzeczenie + Dopełnienie). Schody zaczynają się nieco później.

Rodzajniki i różnice w rodzajach rzeczowników

W języku polskim nie używamy rodzajników, a rodzaj słowa często odgadujemy po jego końcówce. We francuskim rodzajnik jest nieodłącznym przyjacielem rzeczownika. Największą pułapką dla Polaków jest to, że rodzaj w naszym języku bardzo często nie pokrywa się z rodzajem we francuskim.

Słowo w j. polskimRodzaj gramatyczny (PL)Słowo w j. francuskimRodzaj gramatyczny (FR)
SamochódMęskiLa voitureŻeński
KsiążkaŻeńskiLe livreMęski
SłońceNijakiLe soleilMęski
DomMęskiLa maisonŻeński
KsiężycMęskiLa luneŻeński
GrupaŻeńskiLe groupeMęski
KrewŻeńskiLe sangMęski

Porada eksperta VOILA: Nigdy nie ucz się samego słówka (np. livre). Zawsze ucz się go w parze z rodzajnikiem (le livre).

Słynny Subjonctif – czy jest się czego bać?

Wielu kursantów drży na myśl o subjonctif, czyli trybie łączącym. Prawda jest jednak taka, że zaczynamy o nim mówić dopiero na poziomie B1. Na samym początku nauki nie musisz zaprzątać sobie nim głowy. Kiedy już do niego dotrzesz, będziesz mieć na tyle silne podstawy gramatyczne, że potraktujesz go jak kolejny logiczny element układanki, niezbędny do wyrażania emocji, wątpliwości czy pragnień.

Etapy nauki. Czego się spodziewać w miarę postępów?

Trudności w nauce języka francuskiego zmieniają się w czasie. Zobacz, jak wygląda ta droga:

  • początki (A1-A2) – wyzwaniem jest przełamanie bariery językowej, oswojenie się z ortografią i pamiętanie o używaniu rodzajników. Zyskiem jest błyskawiczny przyrost słownictwa i radość z pierwszych rozmów,
  • poziom średniozaawansowany (B1) – opanowujesz czasy przeszłe (różnica między Passé Composé a Imparfait to klasyk dla Polaków). To także moment, w którym po raz pierwszy spotykasz się z trybem subjonctif i zaczynasz swobodnie budować bardziej złożone zdania,
  • poziom zaawansowany (B2-C1) – tu wkraczają niuanse w wyrażaniu opinii, pogłębiona znajomość i zaawansowane użycie trybu subjonctif oraz idiomatyczne, potoczne słownictwo używane na co dzień przez rodowitych Francuzów.

Podsumowując, język francuski stawia przed nami pewne wyzwania, ale jego nauka to tak naprawdę trening logiki i pamięci, który przynosi ogromną satysfakcję. Pod okiem doświadczonych lektorów z Centrum VOILA każda trudność, od rodzaju słowa voiture po tryb subjonctif, stanie się w pełni zrozumiała.

Bibliografia

  1. Komorowska H., Metodyka nauczania języków obcych, Fraszka Edukacyjna, Warszawa 2009.
  2. Doświadczenia dydaktyczne i obserwacje lektorów Centrum Języka Francuskiego VOILA.

Autor artykułu

Dorota Biele

Ostatnie wpisy

Szybki kontakt!
+
Wyślij!